Ανομία – Ελλάδα - Γκαίτε

- Πέτρο, συμφωνείς με το θυμόσοφο λαό που λέει πως ότι σπέρνεις αυτό θερίζεις, και πως αν σπείρεις ανέμους θα θερίσεις θύελλες;

- Η θυμοσοφία του λαού Χάρη είναι από μόνη της αυτοεπιβεβαιωτική των όσων λέει. Τι θέλεις όμως να πεις, και πως σου ήρθε αυτό τώρα;

- Θέλω να πω φίλε πως κι αυτός που σπέρνει (εννοώ ο λαός)ανομίες θερίζει συμφορές. Αυτή είναι η παρακαταθήκη που μας άφησε ο Αισχίνης ο Αθηναίος, τον 4^ο αιώνα π.Χ.

- Οι αρχαίοι μας δίδαξαν πολλά ,είναι αλήθεια, αλλά τα περισσότερα οι απόγονοί τους τα αγνόησαν, ως δήθεν παρωχημένα. Σου θυμίζω, λοιπόν,και το πυθαγόρειο (όχι το θεώρημα) ρητό «ανομίαν πολεμείν».

- Το αρχαίο ελληνικό πνεύμα διαπότισε όλη την οικουμένη και φώτισε πολλά μυαλά στον κόσμο, μεταξύ αυτών και του Γκαίτε.

- Που τον θυμήθηκες τον Γερμανό τώρα;

- Επειδή ο λόγος μας για την ανομία, θυμάμαι πάντα τα λόγια του: «Η ανομία εξιστορείται, η αγαθότητα σιγά». Θεωρούσε δε την αγαθότητα ότι αξίζει περισσότερο από τη δικαιοσύνη.

- Φίλε, εγώ από τον Γκαίτε το μόνο που συγκράτησα είναι αυτό που είπε για την Ελλάδα (φυσικά όχι τη σημερινή). « Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι η Ελλάς για την ανθρωπότητα ».

- Αυτά, όμως κάποτε. Σήμερα αν ζούσε τι θα έλεγε;

- ………Ας ελπίσουμε πως αυτό το σήμερα δε θα διαρκέσει πολύ….